Marjo's Weblog
Indrukken uit het humanistische Amsterdam
'Bedrijvigheid' 18-02-06
We zijn druk. We zijn goed bezig en daar ben ik blij mee. In één jaar hebben we een hele verandering in denkwijze weten te bewerkstelligen in deze afdeling. De laatste weken was ik druk bezig met de afronding van de financiële stukken voor het landelijk bureau. Daarnaast komt de ALV van 30 maart er aan waar ook een rits van officiële documenten voor geproduceerd moet worden. Met mijn nieuwe woonsituatie waarin ik de helft van de week in Leerdam woon, is dat af en toe erg hektisch. Donderdagavond kwamen we bijeen om het te hebben over het onderwerp van het volgende humanistecafe. Daar kwam een erg origineel en leuk onderwerp uit; meer lichtvoetig dan normaal en toch genoeg bron voor discussie. Gisteren was ik in Driebergen bij het jubileum van het Verbond en een netwerkmiddag van de Humanistische Alliantie (dat haar 5-jarige jubilieum heeft). Dit was een stuk beter dan de ALV van het HV van vorig jaar. De locatie was weliswaar lastig te vinden met de auto maar een stuk ruimer opgezet en minder duf dan de kerk in Utrecht waar we meestal komen met grote landelijke bijeenkomsten. Helaas heb ik het ochtendgedeelte gemist waar de leden die sinds de oprichting lid waren in het zonnetje werden gezet. Dat vond ik op zich een leuk idee. Het middaggedeelte van de Alliantie verliep ook goed. Alle speeches waren aan een maximale tijd gebonden. In zo'n niet interactief gedeelte is dat erg belangrijk. De workshops waar we discussïeerden over de Sociale agenda waren net te kort. Vooral Jose had met haar methode meer tijd nodig. Ik vond het erg leuk en nuttig om eindelijk eens wat humanisten van buiten het HV te ontmoeten. Absolute aanrader om snel weer een keer te organiseren.
'Positieve e-mail' 20-11-05
In de afgelopen twee weken kreeg ik van twee verschillende mensen een e-mail waarin zij zich afvroegen waar de afdeling nu eigenlijk mee bezig was. Wat deden we nu en wat waren concreet onze plannen met de afdeling? De ene e-mail was afkomstig van een lid dat zich al enige jaren tot de harde kern van de afdeling mag rekenen, de ander van een potentieel lid. Deze laatste kwam met zo'n interessant verhaal dat ik het u niet wilde onthouden. Ik vond het een interessant verhaal omdat het zo herkenbaar is. Zij, laten we haar Annelies noemen, schreef mij het volgende: " Ik overweeg lid te worden van het Humanistisch Verbond. Dat idee leeft al jaren in mijn achterhoofd maar het komt er maar niet van. Hoe wordt je humanist of ben ik dat eigenlijk al? In het verleden hebben de documentaires van het Humanistisch Verbond mij veelal geraakt; mooi, integer en dicht bij mijn eigen mensbeeld. Ook een interview met van Boxtel (?) op de radio indertijd vond ik zeer inspirerend. Zo heb ik indertijd al informatie opgevraagd bij jullie hoofdbureau en bij afdeling Amsterdam. Maar ik schrijf het maar eerlijk, die informatie sluit steeds net niet aan bij mij als potentieel nieuw lid. Dan krijg ik informatie over het Socratische denken; stervensbegeleiding, integratievraag stukken e.d. Maar daar ben ik nog niet meteen in geïnteresseerd, misschien later. Ik ben in eerste instantie nieuwsgierig naar een soort introductiecursus over “wat het humanisme eigenlijk inhoudt en hoe dit doordringt in mijn eigen leven. Ik heb ook vragen waar ik met anderen van gedachten over zou willen wisselen: zoals dilemma’s in eigenbelang en maatschappelijk belang, of “wordt Humanisme beleefd als een religie of een levenshouding enz… Maar zo’n cursus of dergelijke bijeenkomsten heb ik niet gevonden; zowel niet bij het landelijke bureau, internet of de Amsterdamse afdeling. Wel in Nijmegen, het bestaat dus wel. Organiseert Amsterdam dit echt nooit? "
Waar Annelies hier haar e-mail mee begint was mij uit het hart gegrepen. Ook ik zag een paar jaar geleden geen enkele reden om lid te worden van het Humanistisch Verbond. Ik vraag als ik er aan denk nog steeds iedereen waarom hij of zij nu ooit lid werd. Kritische buitenstaanders als Annelies zijn erg waardevol in de manier waarop zij ons confronteren met onze basiswaarden, onze reden tot bestaan. Terecht stelt Annelies hier de vraag waarom zij toch lid zou moeten worden van het Humanistisch Verbond. Wat hebben wij potentiele leden te bieden? In 1946 was dat een club vol mensen die niet-kerkelijk was. Toen was dat nog genoeg om mensen te overreden lid te worden. Dit was de tijd van de zuilenmaatschappij. In onze huidige maatschappij is er echter wat meer nodig om mensen als Annelies lid te laten worden, en terecht. Niemand wordt lid van een club waarbij hij of zij absoluut geen voorstelling kan maken. Ik kon het 3 jaar geleden niet en Annelies nu klaarblijkelijk nog niet. Het is dus zaak om die vele dingen die we doen nog beter voor het voetlicht te brengen (dit was overigens ook een belangrijk verzoek van de andere brievenschrijver). Annelies' haar kritiek op hoe het HV zich naar buiten presenteert was voor mij ook een beeld van herkenning. Je moet wel erg op zoek zijn naar een soort van nieuwe ideologische stroming of sekte wil het info-pakket je warm maken. Ben je op zoek naar een vereniging waar je met humanistisch ingestelde mensen, open ingestelde mensen dus, vrijelijk kunt discussieren over de zogenaamde zin van het leven dan lijk je bij het HV aan het verkeerde adres te zijn. Hoewel het HV toch bij uitstek de organisatie is waar je dit zou verwachten. Stervensbegeleiding, een telefonische hulpdienst en wandelingen wekken bij mij nu ook niet het beeld op van een vrolijke vereniging. Natuurlijk heeft de humanistische Alliantie veel waardevolle producten. De mail van Annelies herinnerde mij er aan dat wij als afdelingen nog beter onze best moeten doen om zodra we iemand lid hebben kunnen maken we hem of haar moeten overtuigen van het vele fijne wat onze afdeling nog meer te bieden heeft.
Gelukkig is Annelies van het meer vasthoudende type en kwam ze bij mij terecht. Ik wist haar te overtuigen van het feit dat onze afdeling wel degelijk de richting in gaat van een meer inhoudelijke vereniging waarin we graag met elkaar en niet-humanisten de dialoog aangaan. Ook kon ik haar duidelijk maken dat wij wat betreft (introductie) cursussen op het gebied van humanisme goed voorzien zijn.
