Home | Activiteiten | Diensten | Publicaties | HV Groningen | Agenda | Archief
In de eerste drie maanden van 2008 waren in het Humanistisch Centrum in Groningen schilderijen te zien van Philippine Lugtigheid uit Haren. Ter toelichting scheef zij de volgende motivatie tot het maken daarvan.
Al in mijn jeugd was er de drang om te schilderen, te tekenen. Maar wat?
In de jaren ’80 begon ik voorzichtig dit pad te bewandelen en deed wat cursussen bij de School voor Handenarbeid, nu het Kunstencentrum Groningen. Ook nam ik lessen in aquarelleren. Maar eind 1980 begon er, na een scheiding een ander bestaan. De wereld stond op zijn kop en met hulp van buiten begon ik mijn binnenwereld te onderzoeken. Dat die wereld zo kleurrijk was wist ik niet en langzaam maar zeker verkende ik, als een kind, mijzelf. Het bracht heel wat te weeg, maar de weg die ik ging was een boeiende reis en de beeldtaal die zich een weg naar buiten baande was verrassend. Ik leerde mijzelf kennen.
Vanaf eind jaren ’90 ben ik mij naar buiten toe als kunstenaar gaan presenteren en met hulp van Corma Pol, counselor, leerde ik die weg op een professionele wijze te gaan. De doeken werden groter, de techniek verfijnder en de kunstnaar in mij werd geboren.
Nog altijd is de weg die ik in dit leven ga, mijn drijfveer. De reis die wij als mens gaan is vol vreugde, verdriet soms, zorgen en uitdagingen. Het is de afwisseling van die emoties die mij inspireren. Nu mag u als kijker meebeleven, soms intens, soms zoekend. Zo ging dat bij mij ook.
Acrylverf is altijd de basis, maar gedurende het proces worden materialen toegevoegd bijvoorbeeld papier of zand.