Nieuws | Activiteiten | Cursussen | Agenda | Contact | Forum
Onze hele maatschappij lijkt ingericht op groei: het streven naar meer inkomen, meer producten, kortom meer welvaart. De huidige crisis maakt duidelijk dat wat de economie betreft de rek eruit is. Voor een duurzame toekomst is dit misschien gunstig, maar kunnen we wel zonder groei? En wat voor sociale en culturele gevolgen heeft economische stilstand of krimp? Deze vragen staan centraal in een publieksbijeenkomst op zaterdagmiddag 26 mei a.s., georganiseerd door de Club van Hemmen in samenwerking met de afdelingen Nijmegen en De Grift Vallei van het Humanistisch Verbond.
Deze middag is een vervolg op de bijeenkomst over DUURZAAM LEVEN van afgelopen november. Dit keer kijken we verder vooruit: zijn er nog mogelijkheden voor groei, of moeten we daarvan afzien? Twee deskundigen benaderen deze vraag vanuit een verschillende invalshoek. Harro van Lente is bijzonder hoogleraar Filosofie van Duurzame Ontwikkeling vanuit een humanistisch perspectief. Hij onderzoekt waardoor behoeften gestuurd worden en welke behoeften we ons kunnen veroorloven. Lou Keune, eerder universitair hoofddocent aan de Katholieke Universiteit Brabant, is nu lid van het platform Duurzame en Solidaire Economie en van Fair & Green Deal, en columnist op Joop.nl. Hij is kritisch over de wijze waarop groei gewoonlijk wordt benaderd en pleit voor het loslaten van onze heilige maatstaf, het Bruto Binnenlands Product.
De bijeenkomst vindt weer plaats in het schilderachtige Hemmen (bij Zetten). Na een ontvangst met broodjes geven de twee inleiders hun visie op een uitweg uit het dilemma. Vervolgens gaan de bezoekers in drie groepen van gedachten wisselen over onze eigen groeibehoeften, groei als onderdeel van onze cultuur en het sociaal-economische belang van groei. Daarna komen alle deelnemers weer bij elkaar voor een afsluitende paneldiscussie. Ten slotte kunt u nog napraten onder het genot van lokaal geproduceerde drankjes en hapjes.
Deelname is gratis. In verband met catering is aanmelding op uiterlijk woensdag 23 mei a.s. gewenst. Voor meer informatie en aanmelding kunt u terecht bij Anton Korthouwer 06-28113597 of a.korthouwer@chello.nl
Mocht u deze bijeenkomst graag bijwonen, maar geen geschikt vervoer hebben naar Hemmen, neemt u dan contact met ons op. Wij proberen dan adequaat vervoer te organiseren.
Plaats: Dorpshuis “De oude school”, Kerkplein 4, Hemmen (gemeente Overbetuwe)
Tijd: 13:00 – 18:00 (inhoudelijk gedeelte 13:30 – 17:15)
Donderdag 21 juni is het Wereldhumanismedag. HV Nijmegen e.o. organiseert daarom op zaterdagmiddag 16 juni een bijeenkomst met als thema ‘Vrijheid, een tweesnijdend zwaard’. Gastspreker deze middag is ir. Egbert (Ed) Roosma MA. Na een werkzaam leven als civiel ingenieur (TU Delft 1971) besloot hij filosofie te gaan studeren. Sinds de voltooiing van zijn studie in 2003 verzorgt hij met veel plezier cursussen en lezingen. Vanaf dit jaar is Ed daarnaast voorzitter van HV Arnhem. In zijn cursussen en lezingen staan menselijke betrekkingen in de samenleving centraal.
In onze constitutionele democratie is op dit moment maatschappelijk en politiek de grondwettelijke vrijheid van expressie een hot item. Hoe kan op een verstandige en respectvolle manier van de persoonlijke en politieke vrijheden gebruik worden gemaakt? Paradoxaal genoeg lijkt het dat vrijheid van meningsuiting juist beperking van vrijheid van meningsuiting vereist. Hierover gaan de deelnemers van deze bijeenkomst onder leiding van Ed Roosma met elkaar in gesprek. Actuele vragen en opvattingen over vrijheid en de grenzen ervan in de samenleving staan dan centraal.
De kosten van deze middag zijn EUR 7,50 per persoon, inclusief lunch en drankjes.
Als u wilt deelnemen aan Wereldhumanismedag, kunt u zich tot en met 21 mei a.s. aanmelden via nijmegen@regio.humanistischverbond.nl
Plaats: Café Groenewoud, Groesbeekseweg 227, Nijmegen
Tijd: 13:00u - ± 17:00u
Toegang: 7,50
Deze ochtend zal Hans Verschoor ons het één en ander vertellen over buitenaards leven. Als er intelligent leven ontdekt wordt, zal dat een geweldige impact hebben op ons mens-zijn, in het bijzonder op de religieuze beleving van mensen. Wat betekent het voor ons humanisten?
De bijeenkomst vindt plaats op het secretariaat en er wordt koffie of thee met gebak geserveerd. Aanmelding vooraf wordt op prijs gesteld: nijmegen@regio.humanistischverbond.nl. Voor meer informatie kunt u bellen met Bart Petersen, tel. 024-3601410.
Sinds oktober 2010 bestaat nu de koffietafel, waar elke 2e zondag van de maand 5 à 10 geïnteresseerden aanschuiven voor een goed gesprek (en voor een kom soep of koffie met gebak). De gesprekken gaan verschillende kanten op; vaak haken ze in op de actualiteit, maar soms wordt er een tijdloos thema aan de orde gesteld. Intussen heeft zich een groepje vaste bezoekers gevormd, maar er komen ook elke maand weer onverwachte gasten met boeiende invalshoeken. Daaronder ook niet-humanisten, een trend die zich verder kan doorzetten nu we de bijeenkomsten gaan aankondigen in de plaatselijke pers. Met de stamgasten is afgesproken ons niet van de wijs te laten brengen door feestdagen of vakantieperioden!
Volgende zitting: 13 mei 2012 11.00-13.00 in “Brasserie Demi Lynn, Waalkade 18 (naast Figaro) . Toegang: vrij, consumpties eigen rekening. Gespreksaanjager: Bart Petersen.
Zie verder Vaste activiteiten en Agenda.
Humanisten en de politisering van de ziel was het thema van een bijeenkomst die werd gehouden in de maand van de filosofie. Met onze (huisfilosoof) Bart Peters zochten we naar antwoorden op vragen als: Kunnen we iets beginnen met een begrip als de ziel, de dualistische opvatting van Plato en de tegengestelde opvattingen van Peter Sloterdijk. De laatste spreekt over consumentisme, het Kristalpaleis en de maatschappelijke woede.
Wij besloten op de avond ons niet in te graven in lastige definities over “De Ziel,” maar hielden het op begrippen als, bezieling, gemoedstoestand. Wel kwamen we via een lange bochtige weg uit op antwoorden die geen pasklare oplossing vormden voor een nieuwe maatschappelijke orde. We vonden met z’n allen dat we de apathie moesten doorbreken die er nu ogenschijnlijk heerst. Dat kan misschien met een verrassend tegengeluid dat het beste samen te vatten is in begrippen als solidariteit, liefde, en broederschap. Een mooi vertrekpunt om mee huiswaarts te keren. En nu verder. Misschien bij de humanistische koffietafel?
Theo Hendrikse
Hieronder een indruk:
In het kort:
-Vervolgens gaan we uiteen in tweetallen om te zoeken naar zaken die ons, de tweetallen, verbinden. Een tikje lastig is het wel omdat mensen vaak te moeilijk denken over dit thema. Maar uit het feit dat gespreksleider Anton de mensen maar moeilijk uit elkaar krijgt,blijkt wel dat mensen zich uiteindelijk realiseren dat er meer is wat hen bindt dan zo op het oog het geval is. Hobby, muziekkeuze, soms levensvisie en het feit dat ze dezelfde avond bezoeken is hierbij al een eerste begin.
-Martine geeft vervolgens een korte schets hoe humanisten als Van Praag verbondenheid, individualiteit, autonomie, en groepsidentiteit zagen.
Vervolgens gaan we aan de hand van stellingen met elkaar in gesprek. Zo blijkt dat de stelling waarin wordt geprobeerd om mensen een mening te ontlokken over de praktijk van alledag (zowel individueel als in contact met elkaar) voor mensen genuanceerd te liggen. Maar misschien hielden de extreme individualisten hun mond?
En, ontberen humanisten een (kerk)gebouw, of andere rituelen die een groep eigen maken? Belachelijk, een kerkgebouw, dan ben je, als de rest, vond een groep; natuurlijk, een tastbare ruimte geeft structuur, houvast, niks mis mee, vonden anderen.
En ook een boeiende vraag en een aloud thema voor velen: Kun je dan niet een op geloof gebaseerde humanist zijn? (het beste uit twee werelden?)
Verbondenheid en sociale media. Ook hier blijkt het publiek zeer uiteenlopend te reageren. Het bestuur heeft altijd het vooroordeel (?) dat humanisten niet erg veel met computers hebben.
Dat beeld blijkt ook zeer uiteen te lopen. Sommige mensen gebruiken facebook en andere media voor werk en om zaken van belang uit te zoeken. Geen van de bezoekers heeft blijvende vrienden gemaakt via nieuwe media. En er zijn mensen die vinden dat je door het gebruik van sociale media helemaal je privacy kwijt bent en big brother Google je leven beheerst zonder dat jij het weet.
Theo Hendrikse
Tijdens de laatste bestuursvergadering is het volgende besloten:
Voor meer informatie over de bestuursvergaderingen kunt u contact opnemen met Anton Korthouwer, tel.0481-375850 en mob.06-28113597.
Wij zoeken leden die eenmalig een activiteit willen organiseren in samenwerking en met ondersteuning van het bestuur.
Het doel is dat zoveel mogelijk leden betrokken raken bij de thema's, lezingen, en sprekers en .
Uw reacties naar Anton Korthouwer tel.0481-375850 en mob.06-28113597
Tijdens de midwinterbijeenkomst van 27 januari jl. over verbondenheid wezen verschillende HV'ers mij op het Handvest voor Compassie. Dit is een initiatief van schrijfster Karen Armstrong. Volgens haar hebben de verschillende religieuze en ethische tradities gemeen dat zij allemaal een belangrijke rol toekennen aan het begrip compassie. In de praktijk vinden zij elkaar in wat zij noemt de ’Gulden Regel’ van de naastenliefde, die neerkomt op ’wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’. Die gedachte is verwoord in het Handvest voor Compassie. De tekst van dit ’Handvest voor Compassie’ is bedoeld ter inspiratie van iedereen die zich wil inspannen voor een vreedzame wereld en een humane samenleving.
We zijn er tijdens de bijeenkomst helaas niet meer aan toe gekomen om over dit document te praten. Daarom vindt u hieronder een aantal links naar het Handvest voor Compassie en aanverwante informatie.
Charter for Compassion: http://charterforcompassion.org/share/the-charter
Nederlandse tekst: charterforcompassion.org/site/index?pdf-lang=nl
Hier vindt u een toespraak van Karen Armstrong over het Handvest voor Compassie:
http://www.ted.com/talks/karen_armstrong_makes_her_ted_prize_wish_the_charter_for_compassion.html
Per 1 februari jl. heeft HV Nijmegen een nieuwe voorzitter! Hieronder stelt Anton Korthouwer zich voor.
“Lieve” humanisten,
Humanisten zijn meestal niet zo gesteld op woordjes als ‘lieve”, zij houden meestal niet van deze vleierij, houden zich bij de feiten en laten een afstand zien. Waarom begin ik hierover? Bij de midwinter bijeenkomst over verbondenheid riep iemand : “Bij Humanisten is het vaak zo koud en kil”.Gelukkig had ik mijn antwoord al klaar; “we maken van het humanistisch verbond weer een warme en menselijk verbond te beginnen met de afdeling Nijmegen”
Hierbij wil ik mij even introduceren; Mijn naam is Anton Korthouwer. Mijn partner is Lia Stevens en wij hebben 3 kinderen, alle drie meisjes. Ze heten Syren, Feline en Lissy-marin. Mijn vader en moeder hadden 10 kinderen, ik zelfs was de negende in de rij. Mijn vader was groenteboer in Elst, en mijn moeder zorgde voor de fietsenstalling en de winkel, mijn vader is al op jonge leeftijd overleden.
Dus om de kost te verdienen moest ik al vroeg gaan werken. Mijn eerste werkgever was Banketbakker Mac kaay aan de Fransestraat te Nijmegen. Daarna ben ik seizoenwerk gaan doen als kok bij het Openluchtmuseum, daarnaast hield ik in mijn beperkte vrije tijd de nodig Horeca- en instellingsdiploma’s.
In 1978 ben ik begonnen als “ hoofd keuken” in het verzorgingshuis in mijn woonplaats , hier heb ik 20 jaar gewerkt, daarna heb ik door fusie en dergelijke in verschillend verzorgingshuizen in Arnhem gewerkt. Vanaf 1999 werk ik als beheerder van het dorpshuis in Hemmen.
Bij mij thuis kreeg ik het Katholicisme met de paplepel ingegoten, ik ben zelf nog een tijdje misdienaar geweest. Al heel jong had ik in de gaten dat het geloof niet strookte met de werkelijkheid.
Rond mijn 18 levensjaar ging ik veel boeken lezen en kwam uit bij het Boeddhisme en uiteindelijk het Humanisme, maar pas vele jaren later ben ik daadwerkelijk lid geworden, van het Humanistisch Verbond, rond het jaar 2000 ben ik ook aangetreden tot het bestuur van het H.V. te Arnhem.
In 2009 heb ik een grote manifestatie opgezet met de afdeling Apeldoorn over jeugd en kinderrechten, sprekers waren toen o.a. Martine Delfos en Carla Van Os (2011 begeleider Mauro)
Dit jaar ben ik dan begonnen met een samenwerking met de Griftvallei en Nijmegen, wat volgens mij een zeer geslaagde middag was. Omdat ik van Martine Boonk (secretaris) hoorde dat het bestuur in Nijmegen wel wat versterking kon gebruiken, ben ik een paar keer na een vergadering geweest . Aangezien ik me daar zo welkom voelde heb ik besloten om per 1 februari 2012 aan te melden bij de afdeling als bestuurslid. In de laatste bestuursvergadering is voorgesteld mij te benoemen als voorzitter.
Aangezien ik denk dat het Humanisme flink kan groeien in Nederland, wil ik de komende jaren proberen van het Humanistisch Verbond in Nijmegen een bloeiende afdeling te maken met goede lezingen en boeiende cursussen en bijeenkomsten. Naar de leden van het Humanistisch Verbond toe en dat is misschien wel het belangrijkste: een Warm Woord.
Een warme groet,
Anton korthouwer
P.S. natuurlijk is deze achtergrond een beperkt stukje; ik heb namelijk ook in de politiek gezeten etc etc. Maar dan hebben we bij de bijeenkomsten nog wat te bespreken.
Personalia
Naam : Anton korthouwer
Leeftijd: 56 jaar
Samenwonend: Lia Stevens Beroep:docente Economie
Kinderen: Syren 20 jaar, Feline 17 jaar, Lissy-marin 14 jaar
Andere bezigheden: Collecte coördinator bij Amnesty Internationaal Regio Elst, Driel, Homoet en Hemmen; ik volg lokale politiek, lees over filosofisch of maatschappelijke onderwerpen en maak muziek.
Er zijn in het totaal bijna 40 mensen aanwezig.
Bij binnenkomst ontvangen deelnemers behalve koffie of thee ook een formulier om hun persoonlijke ecologische voetafdruk te kunnen berekenen.
Er is een dagvoorzitter en er zijn drie sprekers.
De eerste is Wouter de Groot, milieuwetenschapper.
Hij verklaart de ontwikkelingen die in West Europa plaatsvonden uit de historie waarin Grieks (rationalistiscch) denken en Joods-Hebreeuws denken elkaar beïnvloedden. Dit leidde tot een houding: alles wat kan, willen wij en mogen wij doen.
Er is nu een onderstroom, de ecosophie, die nadenkt over natuurbehoud en duurzaamheid.
De onderstroom is enigszins manifest in de gedachten van 80% van de Nederlanders: “Ik ben natuurvriendelijk, maar de buren nog niet”, maar niet bij stemming en ook niet bij de instituties, zoals bijvoorbeeld de belastingdienst, de politiek, de markt en Staatsbosbeheer.
Samenlevingen gebruiken energie, voedsel en materialen en voor de productie daarvan is ruimte nodig die kan worden uitgerekend per persoon en dan biocapaciteit (BC) wordt genoemd. Op mondiaal niveau is de BC 1,8 hectare per persoon. Door aanleg van meer wegen en dergelijke daalt de BC op veel plaatsen in de wereld.
De ‘ecologische voetafdruk’ (EVA) is een maat voor de benodigde ruimte per persoon. In Nederland is die gemiddeld 4,7 ha en binnen onze landsgrenzen is 0,8 ha beschikbaar. Dat hoeft geen probleem te zijn als de elders geproduceerde producten die we gebruiken duurzaam geproduceerd en getransporteerd worden.
In Nederland zorgen de infrastructuur en de instituties al voor 2 ha van de EVA per persoon. Die 2 ha zijn dus niet te beïnvloeden door individueel beter te leven. Een advies van Wouter de Groot is dan ook: probeer zo te leven dat je EVA 3 ha is en probeer de politiek te beïnvloeden zodat de 2 ha die nodig zijn voor instituties, infrastructuur en dergelijke, dalen.
De tweede spreker is Hanneke Nijland, ethica.
Zij begint haar betoog met alarmerende cijfers: de verhoudingen van de biomassa wilde dieren, mensen, productiedieren: 3% wilde dieren, 33 % mensen en de rest zijn productiedieren.
Hoe we tegen dergelijke cijfers en het probleem van duurzaamheid aankijken hangt af van de zelfreferentialiteit, de persoonlijke zienswijze. Daarvoor zijn modellen, waarbij voor veel mensen het objectief bewijsbare domineert over het ethische en esthetische. Hanneke geeft aan dat het van belang is mensen aan te spreken op de morele waarden die voor hen persoonlijk van belang zijn (hun morele cirkel) als je iets wilt bereiken met betrekking tot duurzaam leven.
Om duurzaam te leven, zijn de volgende vragen relevant:
Dit type vragen die voortvloeien uit een denkmodel, kun je integreren en je kunt nagaan hoe en of ze passen in je persoonlijke morele cirkel.
Na de lezing van Hanneke Nijland is er een pauze met koffie en thee waarvan men op deze mooie novemberdag buiten en met een landelijk uitzicht, kon genieten
De derde spreker is Floris van den Berg, filosoof.
Hij begint met een klacht: belangengroepen, zoals bijvoorbeeld het Humanistisch Verbond melden het belang van duurzaamheid wel, maar als laatste punt. Het HV zou duurzaamheid ook als eerste aandachtspunt kunnen hebben.
Het is lastig om dit punt op de agenda te krijgen: het probleem begon rond 1850 met de industriële revolutie en is pas duidelijk gesignaleerd in 1972 toen het Rapport van de Club van Rome uitkwam. Sinds 1972 zijn de problemen alleen maar toegenomen.
Er is een gedachte-experiment waarbij ieder zich persoonlijk voorstelt dat hijzelf aan de knoppen zit oftewel de voor hem persoonlijk juiste, politieke keuze bepaalt. Dit gebeurt per onderwerp of module, bijvoorbeeld keuzen voor voorzieningen voor mensen met een beperking, keuzen voor al dan niet intensieve veehouderij, etc. Als je dit gedachte-experiment uitvoert, kom je tot consensus over waarden: een filosofische rechtvaardigheid over wat goed en slecht is.
Floris van den Berg eindigt met een advies: productiedieren hebben een grote EVA, word dus veganist en stem op de Partij voor de dieren. Dat is de enige partij die een duidelijk duurzaam standpunt inneemt (over dieren).
Hierna volgt een discussie in drie groepen, die elk een van de stellingen bediscussiëren:
Van Wouter de Groot:
Duurzaamheid is vooral een systeemzaak en begint bij politiek actief leven.
Van Hanneke Nijland:
Consumenten moeten bij elke aankoopoverweging de verborgen historie achter het product meenemen.
Van Floris van den Berg:
Duurzaamheid begint bij veganisme en bij afschaffing van de intensieve veehouderij.
Daarna rapporteerden de groepen plenair over de inzichten die ontstaan zijn tijdens de groepsdiscussies. De sprekers reageerden.
Er is een uitslag berekend van de voetafdrukken van de aanwezigen in Hemmen. Die is 4,0 ha. Dat is minder dan het landelijke gemiddelde van 4,7 ha.
Oplossingen zijn er niet gekomen deze middag; misschien zijn mensen geïnspireerd geraakt om vaker of meer duurzaam te leven. En misschien zijn er meer vragen dan bij aanvang van de middag.
Ik vraag me af of het stellen van ‘Grenzen aan de groei’ (de titel van het rapport van de Club van Rome uit 1972) in de zin van steeds meer consumeren omdat de economie moet draaien, het belangrijkste op te lossen thema is.
Maria van Kempen
